Vandaag in de namiddag richting ziekenhuis gegaan. Ik had verwacht pa in bed aan te treffen, maar op de kamer tref ik Bernie (zuster) aan, en geen pa. Ah, er hangt ook een jas. Ik gok broer Peter, maar het is Chris. Die zit met pa in de gemeenschappelijke ruimte. Hij is langer gebleven, gezellig. Pa kijkt nadrukkelijk naar de piano die weer in de huiskamer staat. Chris rolt hem er naartoe. De glimmende zwarte klep krijgt alle aandacht, maar spelen doet ie niet. Niet dat we dat verwacht hadden, maar een beetje pingelen om geluid te maken ofzo. Terug naar de tafel.

Chris en ik praten wat bij. Over hoe het nu gaat. Dat ik wel heel veel op me neem. Ik besef ook wel dat dit niet houdbaar is, maar ben nu eenmaal wel degene van de broers en zussen die het makkelijkst flexibel in te zetten is, en ik daar ook gebruik van maak. Komend weekend gaan we met een groot deel van de familie een weekendje Egmond doen. Halve marathon van Egmond staat op het programma. Gelukkig hebben ze ook een kwart marathon op het programma staan. Ik heb mij ingeschreven voor de halve, maar downgraden mag altijd šŸ˜‰ We kunnen dan ook evalueren hoe het nu gaat. Ook goed om even bij elkaar te zijn. Annerieke is er niet bij, de andere broers en zus wel. En Ma. Pa is er gewoonlijk ook bij, maar ja… Er wordt gevraagd of de broers en zus/schoonzussen van pa in het weekend het bezoekgebeuren kunnen waarnemen, en daar wordt snel gehoor aan gegeven. Annerieke cs en Dorien vullen aan. Dat is dan snel geregeld šŸ˜‰

Chris neemt afscheid. Pa en ik blijven nog even in de huiskamer achter. Het eten wordt over een half uurtje verwacht. Maar even later komt Chris met een blad eten aanlopen. Ik roep dat hij die even op de kamer moet zetten, dan ga ik daar met pa heen. Ik vertel mijn vader dat het eten er al is. Reflexmatig kijkt hij weer op zijn horloge. Ja, het is wat vroeg, maar heb je er wel zin in? Ja, daar heeft hij wel zin in.

Het eten wordt altijd bloedheet (boven de 85 klein nulletje Cee) binnen gebracht. Voorschrift. Kan mij daar iets bij voorstellen. Geeft mij wel de tijd pa eens rustig te installeren. Ik heb hem beloofd dat hij het zelf mocht proberen het eten naar binnen te lepelen. Theedoek om de nek, en na eerst een beetje onwennig met de lepel bezig te zijn heeft hij het in de gaten. En begint te eten. Met overgave. Kleine beetjes die op de rand gevallen zijn probeert hij ook op te lepelen. Dit alles met zijn linkerhand. Pa was stijf rechtshandig. Ik ben behoorlijk onder de indruk. Het enige wat ik nog gedaan heb is af en toe het bordje een beetje draaien, voor de rest heeft hij het zelf gedaan. Als hij driekwart op heeft is het genoeg. Legt resoluut zijn lepel neer, kijkt mij aan van het is goed zo. En duwt het eten van zich af. Er is ook nog een bakje met chocoladevla. Ik geef het aan mijn vader, die het uitgebreid bekijkt. Laten we het maar proberen. Na twee happen heeft hij het wel gehad. Echt genoeg gegeten. Heb ook de indruk dat hij chocoladevla niet echt lekker vindt.

We zitten nog een tijdje samen, en proberen af en toe te communiceren. Ik merk dat hij moe is. After diner dip denk ik. En vraag of hij naar bed wil. Dat wil hij. Zo langzamerhand durf ik dat nu ook wel in mijn eentje, en vraag of pa daarmee akkoord is. Hij vindt het goed. En het is goed te doen. Niet veel later valt hij in slaap.

Ik geef aan der verpleging aan dat ik morgen om 10:30 de eerste aanwezige ben. Annerieke heeft andere verplichtingen, en eerder komen heeft voor mij financiĆ«le gevolgen. Onderweg naar huis wordt er druk geappt. Rianne is weer beter, en kan morgenochtend ook komen. Ik vind het best, en zeg tegen haar dat ik flexibel ben en dat ze zichzelf maar moet inplannen. In Fello dus, waar ze zich nog niet voor aangemeld heeft. Annerieke vraagt zich af of Evert alweer online is in de groep. Die heeft al heel lang niets van zich laten horen. Broer Peter meld dat hij er rond de lunch is… Evert meldt zich ineens ook, Ma vraagt zich af hoe het nu precies zit morgen. Ik erger me behoorlijk aan dit kippenhok, en besluit er een knuppel in te gooien. “Schiet mij maar lek, ik ben de weg kwijt”. En ja hoor, heel ‘gevat’ wordt mijn huis gepinpoint… Ma probeert het geheel samen te vatten, de schat. Discussie gaat nog heel even door, ik wat functioneel geagiteerd. Chris komt te hulp schieten met de opmerking waarom deze planning niet in Fello gedaan wordt. Thanks bro! Ik eindig de discussie met “Fello is misschien niet ideaal, maar dit is echt K”.

Het helpt. Peter vult zijn aanwezigheid in, Rianne meldt zich aan en doet hetzelfde. Peter meldt dat hij na zijn bezoek morgen lekker op wintersport gaat! Lekker hoor. Ik bekijk de bezetting en besluit dat ik morgen voor het eerst dit jaar thuis blijf. Is ook wel eens fijn.