Vandaag rustig aan begonnen. Ik heb mij de afgelopen tijd proberen te ori├źnteren op vouwfietsjes. Nieuw heb je die tussen de 160 en 1600 euro, los van de special editions van titanium of carbon. Tweede hands op marktplaats is er wel wat, maar niet echt veel te koop. Ik heb het plan opgevat vanmiddag in de Decathlon in Rotterdam te gaan kijken. Voor 200 euro moet je daar iets leuks kunnen krijgen.

En daar sta je dan. Fietsje ziet er uitgeklapt best aardig uit. Zou ik hem kunnen proberen? Even vragen. Natuurlijk meneer, gewoon pakken en in het brede gangpad even karren. Fiets helemaal niet onaardig. Verder vragen. Dit model kost 300 euro, het 200 euro model is nu niet in huis. Hoe klap je hem in. Na wat geklooi lukt het de medewerker. Ik denk dat hij nog niet erg lang werkzaam is hier. Als je het door hebt is het best snel te doen. Wat mij echt tegenvalt is de compactheid van het geheel ingeklapt. En de manier van ingeklapt mee kan rollen vind ik ook niet top. Kijk, die 300 euro kan ik nog wel overzien, zeker als ik daarmee OV kosten kan uitsparen. Maar of dit ding daar nu echt geschikt voor is…

Ik heb best lang getwijfeld, maar het voelde niet goed. Een iets wat gefrustreerd stap ik weer in de trein, en besluit ter plekke te door te reizen naar Amstelland. Ma is iets over vier uur vertrokken, ik kan nu rond een uur of 18:00 daar zijn. Er is nu verder geen bezoek, komt dus goed uit.

Als ik binnen kom krijgt pa pap gevoerd door een zuster. Als ik binnen kom is hij direct afgeleid. Zuster vind dat niet erg, ‘zou ik ook zijn als mijn zoon binnen komt’ zegt ze. Ik begroet pa en zeg dat ik zo weer terug kom, en ga buiten beeld staan. De pap is niet zo lekker. Dan nog maar een appelmoesje. Dat wordt er wel achter elkaar ingelepeld. Nadat de zuster (weet haar naam niet, maar ook eentje van het goede soort) weg is meld ik het gebeuren in de app en ga naast pa zitten. Niet veel later hoor ik mijn telefoon brommen (want staat op stil). Toch maar even kijken. Verontwaardiging in de app: ‘Pap??? Hij zou een gepureerde warme maaltijd krijgen, heeft hij zich de hele middag op verheugd. @Henk even stennis schoppen!’. Dik na zes uur, ik ben moe, heb geen zin in stennis schoppen, de kans dat er nu nog verantwoord een warme maaltijd te pureren valt schat ik in op minder dan 10%. En laat het verder rusten.

Ik praat wat tegen mijn vader aan. Zojuist zat de zuster aan de rechterzijde van mijn vader. Dat was waarschijnlijk opzet, omdat hij zich bewust moet worden dat er ook een rechterzijde bestaat. Neglect heet dat in goed Nederlands. Ik probeer ook wat. Leg zijn rechterhand op zijn buik, en leg daar zijn linkerhand bovenop. ‘Kijk’ zeg ik. ‘Je hebt twee handen’. ‘Net als ik’, en laat mijn handen zien. Pa kijkt mij wat onbestendig aan, maar begint toch aan zijn rechterhand te voelen. Zou hij er iets van doorhebben? Dat er meer is dan alleen een linkerhelft? Moet haast wel toch?

Pa wordt moe, en sluit zijn ogen. Rianne meldt dat ze over 20 minuten in de auto stapt en deze kant op komt. Ik meld dat pa net is gaan slapen, maar voor haar zo wel wakker wordt. Rianne heeft liever dat hij blijft slapen… Even later opent pa weer de ogen. Ik zeg dat over een half uurtje Rianne komt, en dat het misschien beter is tot die tijd even te gaan slapen. Daar is hij het helemaal mee eens.

Een half uurtje later komt Rianne inderdaad binnen wandelen. Pa is ook net weer wakker. We begroeten elkaar, praten nog wat bevindingen door en niet veel later vertrek ik om 20:00 uur weer richting Delft. Met een clubje vrienden afgesproken gezamenlijk nog wat te gaan drinken.